Wind Waait    [ Glass, stainless steel, aluminium / wood ]

The installation represents the facade of a building.

 

According to the Environmental Protection Agency most people now spend more than 90 percent of their lives inside buildings. Inside an space which is made up of static and non-living surfaces. But during the course of human evolution, our physiology has been largely developed in response to a constantly changing, dynamic, natural world. Scientific research has shown that the positive influence (active) nature has on our well-being is impeccable. By re-integrating the movement of nature into our contemporary environment, this project aims to showcase how architecture can be designed to reconcile the traditional role as a shelter from the elements with the active integration of the dynamics of the natural world.

Background information:

Less than a century ago, for a large part of humans, our physical environment was that of the natural world. With its rhythms, cycles and dynamics. With its organic, ever-growing, ever-changing shape and the interdependent life that emerged from it. A world to which it seemed intuitively obvious that we belonged. Now it has been replaced for many by an unyielding, unshakable, static, inert, confrontational environment of inanimate or non-living surfaces. Straight lines, concrete masses and largely generic shapes determine the surrounding cityscape As a result, the built environment seems to have degenerated into a enclosure that alienates us from nature and its constantly changing form. In many buildings there is little or no change from hour to hour and thus the true-to-life notion of time (change and transience) seems to be no longer incorporated. By integrating a sensory experience that connects us with the present but that is at the same time transient, this project aims to make the invisible, visible and thereby aims to introduce a natural sense of time within our spaces in a phenomenological, experiential way. 

The  installatie representeert de facade van een gebouw.

Vandaag de dag spenderen we negentig procent van ons leven binnen in ruimtes die grotendeels zijn opgebouwd uit statische en niet-levende oppervlakken. Wind Waait bevraagt op onorthodoxe wijze de manier waarop architectuur inwoners isoleert van de dynamische gestalte van de natuurlijke wereld. De menselijke fysiologie heeft zich gedurende de evolutie namelijk grotendeels in deze natuur ontwikkeld, in respons op haar constant veranderende dynamische gedaante. Als direct gevolg daarvan laat het in verbinding zijn met haar tendensen onze hartslag dalen, ons sneller herstellen wanneer wij ziek zijn, activeert het ons en vergroot het onze concentratie.

Door het re-integreren van natuurlijke fluctuaties binnen onze hedendaagse omgeving wil dit project laten zien hoe architectuur kan worden ontworpen om zijn traditionele rol als beschutting tegen de elementen, te verzoenen met de integratie van de natuurlijke wereld.

 

Achtergrond informatie:

 

Nog geen eeuw geleden was voor een groot deel van de mensen onze fysieke omgeving dat van de natuurlijke wereld, met haar ritmes, cyclussen en dynamieken. Haar organische, steeds groeiende en steeds veranderende gestalte en het onderling afhankelijke leven wat daar uit voortkwam. 

Een wereld waar wij vanuit een intuïtieve vanzelfsprekendheid aan toe behoorden. Nu is het voor velen vervangen door een onwrikbare, statische, confronterende bouw van levenloze oppervlakken; rechte lijnen, betonnen massa en grotendeels generieke vormen bepalen merendeels het ons omringende landschap. Als gevolg daarvan lijkt de gebouwde omgeving te zijn verworden tot een omheining die ons vervreemd van de natuur en haar constant veranderende voorkomen. In veel gebouwen is er namelijk weinig tot geen verandering van uur tot uur en daarmee lijkt de natuurgetrouwe notie van tijd (verandering en vergankelijkheid) niet meer geïncorporeerd te zijn. Door middel van het integreren van een sensorische ervaring die ons verbindt met het heden, maar die tegelijkertijd ook van voorbijgaande aard is, wil dit project het onzichtbare zichtbaar maken en daarmee op een fenomenologische, ervaarbare manier een natuurlijk gevoel van tijd binnen onze ruimtes te introduceren.

“Nothing gives man fuller satisfaction than participation in processes that supersede the span of his individual life. We have a mental need to grasp that we are rooted in the continuity  of time”

 

Gotthard booth 

HOVER OVER TEXT FOR ENGLISCH 
High resolution | Wind Waait | D'ATELIER
18-07-03-daan_brouwer-0362.jpg